Duurzame oplossingen: verschil tussen versies
| Regel 207: | Regel 207: | ||
'''Nadelen en mogelijke oplossingen''' | '''Nadelen en mogelijke oplossingen''' | ||
* | * Sommige oudere huizen hebben extra isolatie en/of nieuwe radiatoren nodig voordat een warmtepomp geïnstalleerd kan worden. Deze aanpassingen kunnen erg duur zijn. | ||
* Benodigde mineralen: Afhankelijk van het specifieke ontwerp en de capaciteit kan het kopergehalte voor een huishoudelijke warmtepomp oplopen tot 21 kg of zelfs tot 35 kg voor grotere of complexere systemen.<ref>[https://milieudatabase.nl/media/filer_public/1c/59/1c595655-febe-48c6-9100-adb11bd240e8/domestic_heatpumps__achtergrond_artikel_lca.pdf Domestic heat pumps: Life cycle environmental impacts and potential implications for the UK | Energy]</ref> | * Benodigde mineralen: Afhankelijk van het specifieke ontwerp en de capaciteit kan het kopergehalte voor een huishoudelijke warmtepomp oplopen tot 21 kg of zelfs tot 35 kg voor grotere of complexere systemen.<ref>[https://milieudatabase.nl/media/filer_public/1c/59/1c595655-febe-48c6-9100-adb11bd240e8/domestic_heatpumps__achtergrond_artikel_lca.pdf Domestic heat pumps: Life cycle environmental impacts and potential implications for the UK | Energy]</ref> | ||
Versie van 18 nov 2025 11:24
In een zin
| Duurzame en hernieuwbare energiebronnen, zoals zonne-, wind-, waterkracht-, geothermische, en biomassa-energie, zijn cruciaal om de opwarming van de aarde tegen te gaan en een duurzaam energiesysteem te creëren, waarbij minder verbruik en efficiëntere energieopslag ook een rol spelen. |
Eenvoudig uitgelegd
Duurzame en hernieuwbare energiebronnen zonder fossiele brandstoffen en zonder uitstoot van broeikasgassen zijn belangrijk om de oorzaken van de opwarming van de aarde tegen te gaan. Maar het mijnen van mineralen die nodig zijn om zonne- en windenergiesystemen te bouwen, hebben een grote negatieve impact op mens en natuur. Daarom is bezuiniging op energieverbruik essentieel.
Duurzame energiebronnen:
- Zonne-energie gebruikt zonlicht om elektriciteit op te wekken met zonnepanelen.
- Windenergie gebruikt turbines om windenergie om te zetten in elektriciteit.
- Waterkracht haalt energie uit bewegend water met behulp van dammen en turbines.
- Geothermische energie maakt gebruik van de warmte van de aarde om warmte of elektriciteit op te wekken.
- Biomassa-energie zet organisch materiaal om in warmte of biobrandstoffen maar vereist duurzaam beheer om milieuproblemen te voorkomen.
Niet duurzaam:
- Kernenergie is niet duurzaam, wekt veel energie op met lage emissies.
Wat is daarbij nodig:
- Efficiënte energieopslag, zoals batterijen, maken het mogelijk om overtollige hernieuwbare energie op te slaan voor later gebruik.
- Elektrificatie, zoals elektrische warmtepompen om gasverwarming te vervangen en elektrische voertuigen, vooral als ze op hernieuwbare energie rijden
- Energie zuiniger maken van onze maatschappij, zoals gebouwen en vervoer.
Energietransitie
Een sleutelfactor om de uitstoot van CO2 en daarmee de klimaatverandering te beperken is de energietransitie.[1] Dit betekent het vervangen van fossiele brandstoffen door hernieuwbare energiebronnen zoals zonne- en windenergie, waterkracht en geothermische energie.
Elke vorm van energieomzetting heeft ook een negatieve impact op het milieu. Daarom moet het gebruik van minder energie worden aangemoedigd. Dat maakt een sociale verandering onvermijdelijk, met name in het noorden van de wereld.
Een belangrijk aspect van de energietransitie is de Elektrificatie van alle sectoren: warmtepompen in plaats van gas, elektrische in plaats van fossiele brandstof auto's, elektrische productie van staal in plaats van met kolen enz. De reden hiervoor is energie-efficiëntie. Elektrische auto's zijn 3-4 keer efficiënter zijn dan auto's die op fossiele brandstof rijden.[2] Toch is de beste vervanger van een benzine auto is de fiets, de op één na beste vervanger openbaar vervoer! Alle drie hebben het groot bijkomende voordeel dat ze de luchtkwaliteit verbeteren.
Het Internationaal Energieagentschap (IEA) voorspelt dat hernieuwbare energie tegen 2026 de belangrijkste elektriciteitsbron ter wereld zal worden en daarmee steenkool zal inhalen. Deze verandering wordt aangedreven door de snelle groei van wind- en zonne-energie, die in 2024 meer dan 4.000 terawattuur (TWh) bedroeg en tegen 2026 naar verwachting meer dan 6.000 TWh zal bedragen.[3]

Sommige rechtse politici, onder wie president Trump, zijn tegen de energietransitie, maar verwacht wordt dat hernieuwbare energiebronnen in 2026 in meer dan 90 % van de groeiende wereldwijde elektriciteitsbehoefte zullen voorzien. In combinatie met de groei van waterkracht, kernenergie en gas zal dit leiden tot een daling van de elektriciteitsproductie uit steenkool, vooral in China en de EU. Dit zal leiden tot een vermindering van de uitstoot in de energiesector.
Bronnen:
- ↑ Energy requirements and carbon emissions for a low-carbon energy transition | Nature Communications
- ↑ Electric Vehicle Efficiency Ratios for Light-Duty Vehicles Registered in the United States | National Renewable Energy Laboratory
- ↑ 3,0 3,1 IEA: Renewables will be world’s top power source ‘by 2026’ | Carbon Brief
Goedkoper dan fossiel
Meer dan negen op de tien projecten voor hernieuwbare energie zijn nu al goedkoper dan alternatieven op basis van fossiele brandstoffen.[1] Zonne-energie is ongeveer 41% goedkoper dan het goedkoopste alternatief op basis van fossiele brandstoffen, en windenergie op land kost minder dan de helft van fossiele brandstoffen, volgens het Internationaal Agentschap voor Hernieuwbare Energie.[2]
De kosten zijn gedaald door het steeds bredere gebruik van de technologieën, een enorme focus op koolstofarme productie in China en snelgroeiende investeringen in de sector, die vorig jaar 2 biljoen dollar bereikten – 800 miljard dollar meer dan in fossiele brandstoffen, en een stijging van 70% in het afgelopen decennium.
VN-secretaris-generaal António Guterres zei: "We staan aan de vooravond van een nieuw tijdperk. Fossiele brandstoffen raken op. De zon komt op voor een tijdperk van schone energie."
Bronnen:
Duurzame energievormen
“The stone age did not end because the world ran out of stones, and the oil age will not end because we run out of oil.” (Don Huberts, Head of Shell Hydrogen)
Duurzame energie maatregelen zijn essentieel in de strijd tegen klimaatverandering. Hieronder worden enkele belangrijke duurzame energievormen besproken met hun voors en tegens.
Zonne-energie
Voordelen
Het installeren van zonnepanelen om zonne-energie op te wekken is een van de meest toegankelijke vormen van duurzame energie. Dit kan zowel op kleine schaal (bijvoorbeeld op daken van huizen) als op grote schaal (in zonneparken) gebeuren.
Zonne-energie is de snelst groeiende bron van hernieuwbare energie. De kosten zijn drastisch gedaald: De levelized costs of energy (LCOE) van Utility-scale PV zijn met 85% gedaald van gemiddeld meer dan $230/MWh tijdens de eerste jaren 2007-2010 tot $34/MWh in 2020 en verwacht wordt dat de kosten verder zullen dalen.[1]
Nadelen en mogelijke oplossingen
- Het grootste nadeel van zonne-energie is dat energie alleen beschikbaar komt als de zon schijnt. Dit resulteert in een capaciteitsfactor van slechts 13% in Nederland (veel hoger in het zuiden). Daarom is accuopslag of een andere aanpak nodig om met zonne-energie in een hoog percentage van de energiebehoefte te kunnen voorzien. In 2024 was in Nederland ongeveer 20,5% van de elektriciteit afkomstig van zonne-energie. De energieterugverdientijd[2] voor zonne-energiesystemen voor een systeem dat in Noord-Europa wordt gebruikt en gebouwd, is ongeveer 1,1 jaar.[3]
- Het plaatsen van zonnepaneel-parken stuit op weerstand. Een veelbelovende aanpak om meer zonnepanelen te installeren en tegelijkertijd conflicten over landgebruik te vermijden is agrofotovoltaïek. Door bijvoorbeeld verticaal gemonteerde zonnepanelen te gebruiken,[4] kun je het gebied tussen de panelen gebruiken voor landbouw, wat vaak ook gunstig is voor het milieu en de biodiversiteit. De schaduwplekken onder zonnepanelen kunnen dienen als microhabitat voor verschillende soorten, waaronder kleine zoogdieren, vogels en insecten. Deze ruimten kunnen verder worden verbeterd door inheemse vegetatie te planten, die bestuivers en andere nuttige organismen aantrekt.[5]

Zie ook: Is zonne-energie duurder dan fossiel?
- Silicium, zilver, koper en aluminium zijn nodig voor het vervaardigen van zonnepanelen. Het mijnen van deze elementen in de grote hoeveelheden die nu nodig zijn brengt problemen met zich mee voor het milieu en arbeidsomstandigheden zullen moeten worden gewaarborgd. Ook transportkosten van het erts vormt een milieu probleem. Zilver is het meest kritische mineraal dat nodig is voor de productie van zonnecellen. Voor één TOPCon zonnepaneel van 2 m2 is ongeveer 6 gram zilver nodig. TOPCon is een geavanceerd type fotovoltaïsche technologie. De afkorting staat voor Tunnel Oxide Passivated Contact.
Bronnen:
- ↑ Levelized cost-based learning analysis of utility-scale wind and solar in the United States | iScience
- ↑ De tijd die nodig is om het systeem te laten werken totdat het net zoveel energie produceert als nodig was om het systeem te bouwen.
- ↑ Photovoltaics Report | Fraunhofer Institute for Solar Energy Systems ISE
- ↑ Vertical agrivoltaics to reduce PV curtailment, increase water efficiency | pv magazine
- ↑ Agrivoltaics and Biodiversity 2024.
Windenergie
Windturbines kunnen op zee (offshore) of op het land (onshore) worden geplaatst om windenergie op te wekken.
Voordelen
Windenergie is een van de snelst groeiende vormen van hernieuwbare energie in Nederland.

Windenergie op land is een van de goedkoopste bronnen van duurzame energie.[1] In 2024 leverde windenergie ongeveer 29% van de elektriciteit in Nederland.
Vanaf begin 2025 zijn er in de Nederlandse sector van de Noordzee ongeveer 750 tot 800 offshore windturbines geïnstalleerd of in aanbouw met een totale capaciteit van ongeveer 4,7 GW[2]. Tegen 2030 wil de Nederlandse regering haar offshore windcapaciteit verhogen tot ongeveer 21 GW.[3]
Nadelen en mogelijke oplossingen
- Net als voor zonne-energie geldt dat de energie niet altijd beschikbaar is, alleen als het voldoende waait.
- Windturbines kunnen verwondingen of de dood van vogels en vleermuizen veroorzaken door botsingen met wieken. Dit risico kan geminimaliseerd worden door een zorgvuldige locatiekeuze en ontwerp, waarbij belangrijke migratieroutes en gevoelige habitats vermeden worden. Door één blad van een turbine zwart te schilderen of contrasterende kleuren te gebruiken, worden de bladen beter zichtbaar voor vogels, waardoor het risico op botsingen tot 72% afneemt.[4]
- Op zee verstoren bouwlawaai (met name heien) en trillingen zeezoogdieren en vissen. De installatie van onderzeese kabels en de verstoring van de zeebodem kunnen invloed hebben op bentische organismen en de troebelheid van het water doen toenemen. Nieuwe technologieën zoals het draaien van heipalen kunnen het geluid van offshore heien drastisch verminderen.[5]
- Windturbines kunnen landschappen veranderen en als ontsierend worden beschouwd, vooral in landschappelijk of cultureel belangrijke gebieden.
- Turbines produceren geluid, meestal rond de 45 dB op 300 meter, wat vergelijkbaar is met een koelkast. Geluidsproblemen zijn over het algemeen plaatselijk en nemen af naarmate de afstand toeneemt.
- Een 10 MW offshore windturbine heeft ongeveer 1.200-1.800 ton (kernturbine) staal nodig en tot 2.000-3.000 ton inclusief fundering. Verder zijn er ongeveer 80 ton koper en een aanzienlijke hoeveelheid Neodymiun nodig. De meeste windturbines op land hebben geen zeldzame aardmetalen nodig.[6] Er is ten minste één bedrijf dat een offshore windturbine heeft ontwikkeld waarvoor geen zeldzame aardmetalen nodig zijn,[7] maar tot mei 2025 zijn ze nog niet in gebruik genomen.
- Windturbines zijn grotendeels recyclebaar, de wieken vormen een uitzondering. Deze zijn gemaakt van zogenaamd composiet materiaal, echter voortdurende innovaties pakken deze recyclingbeperkingen aan om windenergie nog duurzamer te maken.[8]
Bronnen:
- ↑ Renewable power generation costs in 2023 | International Renewable Energy Agency (IRENA)
- ↑ WindStats. Bosch and van Rijn. Retrieved 2 January 2025.
- ↑ Dutch government supercharges offshore wind target. 21 March 2022.
- ↑ Wind turbines kill to many birds and bats - How can we make them safer? Katarina Zimmer, 2023.
- ↑ Time to shake up the pile driving industry. TU Delft, 2023.
- ↑ Wind energy circularity challenges. European Union. 2023.
- ↑ 15 MW Rare-Earth-Free Offshore Wind Turbine Seeks Path to Market. Adnan Durakovic. 2022.
- ↑ | Raw materials demand for wind and solar technologies Samuel Carrara 2020, European Commission EUR 30095 EN
Waterkracht (Hydro-energie)
Het gebruik van waterkrachtcentrales om elektriciteit op te wekken kan variëren van grote dammen tot kleine rivierinstallaties. Waterkracht vormt het grootste aandeel hernieuwbare energie ter wereld en zal volgens het Internationaal Energieagentschap (IEA) in 2024 waarschijnlijk de belangrijkste bron van hernieuwbare energie ter wereld blijven.
Voordelen
Mits goed gepland is waterkracht een schone energiebron zijn die 24 uur per dag beschikbaar is.[1]
Nadelen en mogelijke oplossingen
Hydro-energie kan zeer problematisch zijn als het niet goed gepland wordt, omdat het een negatieve impact kan hebben op lokale gemeenschappen en het milieu.[2]
Klimaatverandering leidt ook tot minder neerslag en droogte in veel gebieden.[3] Daarom moet de beschikbaarheid van waterkracht in de toekomst zorgvuldig worden onderzocht, afhankelijk van de locatie.
Bronnen:
Biomassa
Het verbranden van organisch materiaal zoals hout, landbouwafval of speciaal geteelde energiegewassen om energie op te wekken. Dit kan ook omvatten het produceren van biogas uit afval.
In sommige landen wordt veel biomassa omgezet in biogas. In Denemarken zal al het fossiele gas tussen 2030 en 2033 vervangen worden door biogas. [1] Als het methaanlekpercentage niet hoger is dan 2%, dan is de biogasproductie volledig koolstofneutraal.
De belangrijkste grondstoffen voor de productie van biogas zijn:
- vloeibare mest
- diepstrooisel
- gewasresten
- stro en gras
Niet gebruikt als grondstof, zouden deze stoffen afval zijn of - als mest op de akkers - de stikstofvervuiling vergroten.
Bron:
Geothermische energie
Aardwarmte maakt gebruik van de warmte binnen in van de aarde. Het is vooral effectief in gebieden met geothermische activiteit, maar nieuwe boormethoden maken geothermische energie ook op andere plaatsen toegankelijker.
Het bestaat in veel verschillende varianten, bijvoorbeeld afhankelijk van de diepte waarop het wordt gewonnen, maar ook afhankelijk van de boormethoden die worden gebruikt. In 2025 had geothermische energie slechts in een paar landen een significante bijdrage aan de energiemix (>15%), zoals in IJsland, Kenia, El Salvador, Nieuw-Zeeland en Nicaragua.[1] [2]
In de nabije toekomst wordt ook in veel andere landen, waaronder Nederland, een significante groei verwacht. Volgens recente gegevens:[3] [4]
- 28 operationele geothermische projecten bestaan, voornamelijk voor de glastuinbouw
- 70 extra projecten zijn in ontwikkeling, wat het totaal in de komende jaren mogelijk op ~100 projecten brengt.
- Geothermie levert al warmte aan enkele woonwijken, waaronder de Haagse wijk Leyweg.
In Nederland zal geothermische energie voornamelijk worden gebruikt om woonwijken en de industrie van warmte te voorzien. De Nederlandse overheid streeft naar 15 petajoule (PJ) aan geothermische energieproductie in 2030, terwijl de industrie streeft naar 40-50 PJ in datzelfde jaar. Ter referentie: De Nederlandse industrie verbruikt ongeveer 500 PJ warmte per jaar, Nederlandse huishoudens honderden PJ per jaar.
Nadelen en mogelijke oplossingen
De milieueffecten van geothermische projecten zijn sterk afhankelijk van de locatie en de technische methoden die worden gebruikt.
Geothermische energie is wereldwijd een hernieuwbare bron, maar op lokaal niveau kunnen individuele putten of velden tijdelijk uitgeput raken als ze niet duurzaam worden beheerd. Goed locatiebeheer is essentieel om de productiviteit op de lange termijn te behouden en ervoor te zorgen dat de bron op een specifieke locatie niet uitgeput raakt.
Bronnen:
100% Duurzaam
100% Duurzaam voor Europa
Het is mogelijk om Europa te voorzien van 100% hernieuwbare energie door wind, zon, biogas, geothermische energie en energieopslag te combineren. Een concept om dat te doen tot 2040 zonder gebruik van kernenergie en zonder fossiele brandstoffen werd gepresenteerd in een studie van de Duits Instituut voor Economisch Onderzoek. (DIW).[1]
Volgens de DIW studie zou deze overgang weliswaar 3000 miljard euro kosten, maar ook 2000 miljard euro besparen die anders zou zijn gebruikt om fossiele energiebronnen te importeren. Omdat de kosten voor fossiel gas nu veel hoger zijn dan voor de oorlog in Oekraïne, en de kosten voor zonne-energie en batterijen veel lager zijn dan in 2020 werd verwacht, zullen de werkelijke kosten voor de overgang lager zijn.

Hun scenarioberekening toonde aan dat de energievoorziening veilig en stabiel zal blijven met 100% hernieuwbare energie in 2040, zelfs in landen als Polen en Frankrijk die momenteel veel steenkool of kernenergie gebruiken.
Landen met 100% duurzame energie
Landen met 100% hernieuwbare energie in hun elektriciteitsnet (2022):
Paraguay, Albanië, Bhutan, Nepal, IJsland, Democratische Republiek Congo, Costa Rica, Ethiopië, Lesotho, Noorwegen.[2]
Trivia: In Ethiopië is de import van auto's die op fossiele brandstoffen rijden verboden. Alleen de invoer van elektrische auto's is toegestaan.
Bronnen:
Energieopslag, efficiëntie en elektrificatie
Energieopslag
Zonne- en windenergie hebben het nadeel dat de energie niet altijd beschikbaar is wanneer de vraag hoog is. Deze energiesystemen hebben een manier nodig om energie op te slaan voor momenten waarop de zon niet schijnt en de wind niet waait.[1]
Dergelijke oplossingen worden in hoog tempo en in veel verschillende richtingen ontwikkeld, met diverse technologieën – van ijzer-luchtbatterijen tot op zwaartekracht gebaseerde systemen en thermische opslag – die schaalbare oplossingen bieden voor de integratie van hernieuwbare energie. Elke aanpak biedt een antwoord op unieke uitdagingen, van netstabiliteit tot energieonafhankelijkheid op gemeenschapsniveau.
Energie-efficiëntie en elektrifcatie
Het verbeteren van energie-efficiëntie in gebouwen, voertuigen en apparaten kan het energieverbruik aanzienlijk verminderen. Dit omvat het gebruik van LED-verlichting, isolatie en slimme thermostaten.
Elektrische voertuigen (EV's)
Het overstappen op elektrische voertuigen kan de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen verminderen en zal de uitstoot van broeikasgassen reduceren. Volgens de website van T&E[2] heeft een elektrische auto met een Chinese batterij, gekocht in 2022, 82 g CO2-uitstoot per km, een fossiele brandstof auto van vergelijkbare grootte 241 g CO2-uitstoot per km. Met andere woorden, in dit scenario is een elektrische auto 3 keer schoner. Dit zal in de loop der tijd verder verbeteren omdat steeds meer elektriciteit in Europa afkomstig is uit hernieuwbare bronnen. Maar vanwege #Groen extractivisme is het ook belangrijk om minder auto's te gebruiken en vaker de fiets of het openbaar vervoer.
Warmtepompen
Voordelen
- Warmtepompen gebruiken aanzienlijk minder fossiele energie dan traditionele gasketels. De geothermisch verkregen energie draagt zoveel bij dat er drie tot zes keer minder elektriciteit nodig is voor dezelfde warmte opbrengst.[3] Dit leidt tot een aanzienlijke vermindering van de CO₂-uitstoot.[3] Volledig elektrische warmtepompen die worden aangedreven door hernieuwbare elektriciteit kunnen tot 100% minder broeikasgassen uitstoten dan gasverwarming. Het toenemende aandeel hernieuwbare elektriciteit in Nederland (53% in 2024) maakt warmtepompverwarming tot 92% duurzaam.[4]
- Dit vertaalt zich in lagere energiekosten, vooral omdat de elektriciteitsprijzen meer concurrerend of goedkoper worden dan gas.[4] Hybride warmtepompen kunnen de verwarmingskosten met ongeveer 25% verlagen in vergelijking met gasverwarming, en overheidssubsidies (vaak ongeveer 30% van de investering) maken ze nog betaalbaarder.[4]
Nadelen en mogelijke oplossingen
- Sommige oudere huizen hebben extra isolatie en/of nieuwe radiatoren nodig voordat een warmtepomp geïnstalleerd kan worden. Deze aanpassingen kunnen erg duur zijn.
- Benodigde mineralen: Afhankelijk van het specifieke ontwerp en de capaciteit kan het kopergehalte voor een huishoudelijke warmtepomp oplopen tot 21 kg of zelfs tot 35 kg voor grotere of complexere systemen.[5]
Bronnen:
- ↑ The coolest new energy storage technologies | Yale Climate Connections
- ↑ Are electric cars cleaner? | T&E
- ↑ 3,0 3,1 Netherlands: Heat Pump Market Report | Heat Pumping Technologies Magazine
- ↑ 4,0 4,1 4,2 New rules for heat pumps in The Netherlands | Brick Nest
- ↑ Domestic heat pumps: Life cycle environmental impacts and potential implications for the UK | Energy
Mijnbouw
Om een systeem voor hernieuwbare energie te bouwen, is mijnbouw nodig om de benodigde grondstoffen te verkrijgen. Dit leidt vaak tot dood en verderf in het Zuiden en we moeten kritisch analyseren hoe we dit kunnen voorkomen.
Extractivisme
Extractivisme kan worden gedefinieerd als een productiewijze die is gebaseerd op een winstgerichte exploitatie van land, waarbij de grondstoffen die eraan worden onttrokken bestemd zijn voor export. Extractieve praktijken van een bepaalde grondstof leiden vaak tot het ontstaan van “offergebieden”.
Traditioneel extractivisme
Historisch gezien is extractivisme gericht op fossiele brandstoffen (olie, kolen, gas) en mineralen, evenals katoen en specerijen in de 18e en 19e eeuw, waarbij de winningsactiviteiten vaak geconcentreerd zijn in het Zuiden om de geïndustrialiseerde landen te bevoorraden. Dit werd vaak afgedwongen door het kolonialisme.
Groen extractivisme (Green extractivism)
De energietransitie heeft geleid tot wat groen extractivisme wordt genoemd. Dit verwijst naar de intensieve winning van mineralen (zoals lithium, kobalt en zeldzame aardelementen) die worden gebruikt voor hernieuwbare energietechnologieën zoals batterijen, zonnepanelen en windturbines. Het kan ook gaan om de grootschalige toe-eigening van land en water voor hernieuwbare energieprojecten (bijv. hydro-elektrische dammen, zonneparken), soms ten koste van lokale gemeenschappen en ecosystemen.
Het is belangrijk om te begrijpen dat sommige mineralen die momenteel gebruikt worden voor hernieuwbare energietechnologieën, zoals kobalt, niet echt nodig zijn en vervangen kunnen worden door andere mineralen die minder schadelijk zijn. Bijvoorbeeld:
- Lithium-Nikkel-Kobalt batterijen: slecht
- Lithium-Ferrum-Fosfaat batterijen: beter
- Natrium batterijen: laagste milieu-impact van deze drie batterijtypes
Hoewel veel mineralen kunnen worden vermeden, kan koper niet worden vervangen voor de #Energietransitie. Daarom hier een nadere blik op koperwinning:
De Tia Maria kopermijn in Peru - Een schoolvoorbeeld van groen extractivisme
Een kopermijnproject dat in 2000 werd gestart door een Mexicaans mijnbouwbedrijf, Grupo Mexico. Gesteund door de Peruaanse overheid en investeerders uit de VS en het VK.[1]
- 0,36% koper in 711 miljoen ton erts: Voor elke ton geproduceerd koper, 277,7 ton afval.
- 208000 m³ vloeibaar afval, opgeslagen boven de vallei, rivier, dorpen.
- 2500 m³ water per uur over 35 km gepompt voor mijnbouwactiviteiten.
Duurzame mijnbouw
Het is de vraag of duurzame mijnbouw mogelijk is. Mijnbouw zal altijd een deel van de natuur vernietigen. Aan de andere kant kan de natuur zichzelf ook herstellen. Als mijnbouw zo zorgvuldig wordt gedaan dat er niet meer wordt vernietigd dan de natuur zichzelf kan herstellen, dan zou je dit duurzame mijnbouw kunnen noemen.
Een extra voorwaarde is dat mijnbouw alleen plaatsvindt met geïnformeerde toestemming van de lokale bevolking. Vaak is dit onmogelijk, bijvoorbeeld door corruptie of oorlog. Maar in sommige (democratische) landen is dit wel mogelijk.
Koperwinning in Chili
De milieunormen van de huidige kopermijnen - hoewel niet voldoende - zijn beter dan in het verleden. Zo was al in 2023 ongeveer 66 procent van de benodigde energie afkomstig uit hernieuwbare energiebronnen.[2] Het zeewater wordt ontzilt in zee en naar de mijnen gepompt, wat beter kan zijn dan het gebruik van continentaal water.[3]
Problemen en uitdagingen
- Giftig afvalwater van oude (gesloten) kopermijnen. Het veiligstellen en schoonmaken van deze afvalwaterreservoirs is een van de meest urgente problemen.[4]
- Problemen met het waterverbruik:
- Verwijdering van pekel: Het lozen van zeer zout pekelwater in de oceaan is een groot milieurisico. Een verhoogd zoutgehalte en veranderingen in de watertemperatuur kunnen plaatselijke mariene ecosystemen verstoren, schade toebrengen aan de mariene fauna en flora, en vooral benthische organismen aantasten die gevoelig zijn voor veranderingen in het zoutgehalte.[5] [6]
- Opslag van giftig afvalwater. Het zou beter zijn - en dankzij nieuwe filtertechnologieën is dat ook mogelijk[7] - om het afvalwater zo te filteren dat er herbruikbaar schoon water en vast afval overblijft. Het is veel gemakkelijker om vast afval veilig op te slaan dan vloeibaar afval.
Open vragen
- Hoewel de geïnformeerde toestemming van de lokale bevolking in theorie vereist is in Chili, is de vraag hoe deze beslissingen in de praktijk worden beïnvloed door externe partijen.
- Hoe kunnen de problemen met betrekking tot watergebruik worden opgelost?
- Hoe kunnen de vereiste investeringen in duurzame koperwinning worden gefinancierd, rekening houdend met het feit dat de koperprijs sterk schommelt?
- Hoeveel koper kan op een duurzame manier worden gewonnen?
- Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de lokale bevolking profiteert van de mijnbouw en niet alleen buitenlandse bedrijven?
Recycling
Recycling kan worden gebruikt om de behoefte aan mijnbouw te verminderen. Zo kan bijvoorbeeld 98% van het koper van windturbines worden gerecycled. Maar in werkelijkheid wordt slechts 60-70% van het koper in de EU gerecycled [8] en slechts 32% van het koper op wereldschaal.[9]
Afvalmijnbouw
Soms is het mogelijk om afval te gebruiken als bron voor mineralen met behulp van nieuwe winningstechnologieën. Dit kunnen residuen van een oude mijn zijn, maar ook het winnen van zeldzame aardmetalen uit steenkoolas.[10]
Protocollen voor bioleaching en minerale uitloging in twee fasen zijn bijvoorbeeld met succes toegepast om koper en andere metalen te extraheren uit residuen op operationele en oude locaties.[11]
Bronnen:
- ↑ 'Agra si, mino NO!' the Tio Maria copper mine, state terrorism and social war by every means in the Tamba Valley, Peru | Political Geography
- ↑ Chile Copper Industry: Electricity Consumption Projections for 2023-2034 | LinkedIn
- ↑ Desalination in Chile: A crucial challenge for sustainable development | Dentons Mining Law Blog
- ↑ An Economic Evaluation of Health and Agricultural Damages Caused by Copper Mining in Chile | Latin American Research Review
- ↑ Addressing concerns about desalination: A way forward | SLR
- ↑ Desalination is not the only answer to Chiles water problems | McKinsey
- ↑ Membrane technology for a sustainable copper mining industry: The Chilean paradigm | Science Direct
- ↑ | EuRIC Metal Recycling Factsheet
- ↑ More Than Ore: The Pivotal Role Recycled Copper Can Play in the Energy Transition | World Resources Institute
- ↑ Trends in Extraction of Rare Earth Elements from Coal Ashes | Recycling
- ↑ Recovery of strategically important critical minerals from mine tailings Journal of Environmental Chemical Engineering
Kernenergie: Niet Duurzaam
Kernenergie is omstreden en is, welbeschouwd, geen duurzame energiebron omdat kernenergie afhankelijk is van uranium. Uranium is net als de fossiele brandstoffen een eindige bron.[1] Kerncentrales kunnen een lage-emissie bron van energie zijn, maar ze zijn erg duur en kunnen niet worden gebouwd zonder staatsgaranties.[2] Daar komt het afvalopslagprobleem nog bij. Er is nog geen langetermijnopslag voor kernafval in Nederland en er zijn geen plannen om die in deze eeuw te bouwen. Zonder zo'n opslag kun je kernenergie geen duurzame energiebron noemen.[3]
Kerncentrales hebben een lange aanlooptijd - meestal 15 tot 20 jaar van planning tot exploitatie - waardoor ze te traag zijn om de dringende decarbonisatie die nodig is tegen 2030 en zelfs 2040 te realiseren. Zonne- en windenergieprojecten kunnen daarentegen binnen enkele maanden tot enkele jaren worden geïmplementeerd, waardoor de uitstoot veel sneller kan worden verminderd.[4]
Bronnen: